คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์กับจำเลยที่ ๑ และบุคคลอื่นได้ร่วมเล่นแชร์กันโดยโจทก์เป็นหัวหน้าวง จำเลยที่ ๑ ประมูลแชร์ได้ จำเลยที่ ๑ จึงออกเช็คให้โจทก์ไปมอบแก่ลูกวงที่ยังประมูลไม่ได้ ต่อมามีลูกวงอื่นประมูลแชร์อีก ๔ ครั้ง และผู้ประมูลได้ได้นำเช็คของจำเลยที่ ๑ ซึ่งมีจำเลยที่ ๒ ลงลายมือชื่อรับอาวัลค้ำประกันจำเลยที่ ๑ และโจทก์ได้สลักหลังค้ำประกันด้วยจำนวน ๔ ฉบับ ฉบับละ ๒๐,๐๐๐ บาทไปเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินลูกวงแชร์จึงนำเช็ค ๔ ฉบับนั้นมาไล่เบี้ยจากโจทก์ในฐานะเป็นหัวหน้าวง โจทก์ได้ชำระเงินตามเช็ครวม ๘๐,๐๐๐ บาท ให้ลูกวงแชร์และรับเช็คคืนมาแล้ว โจทก์ในฐานะผู้รับอาวัลและผู้รับช่วงสิทธิจึงฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงิน ๘๐,๐๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ย โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ ๑
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นอนุญาต จำเลยที่ ๒ ให้การว่า ลายมือชื่อในเช็คไม่ใช่ลายมือชื่อของจำเลยที่ ๒ และไม่มีข้อความแสดงว่าเป็นอาวัล โจทก์ไม่มีสิทธิไล่เบี้ยเอาแก่จำเลยที่ ๒ เพราะต่างก็อาวัลจำเลยที่ ๑ ด้วยกัน
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยที่ ๒ ชำระเงิน ๘๐,๐๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยที่ ๒ ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เช็คพิพาทเป็นเช็คสั่งให้ใช้เงินแก่ผู้ถือ การที่จำเลยที่ ๒ ลงลายมือชื่อไว้ที่ด้านหลังเช็ค ย่อมเป็นการสลักหลังเป็นประกัน (อาวัล) สำหรับผู้สั่งจ่าย ตามมาตรา ๙๒๑, ๙๘๙ ทั้งนี้ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๑๑๖๙/๒๕๑๔ จำเลยที่ ๒ จึงต้องรับผิดต่อผู้ทรงอย่างเดียวกับผู้สั่งจ่าย ส่วนปัญหาที่ว่าโจทก์กับจำเลยที่ ๒ เป็นผู้ประกันผู้สั่งจ่ายด้วยกัน โจทก์ไม่มีสิทธิไล่เบี้ยเอาแก่จำเลยที่ ๒นั้น
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องคดีในฐานะเป็นหัวหน้าวงแชร์ใช้เงินตามเช็คพิพาทแทนจำเลยที่ ๑ และรับเช็คคืนมาไว้ในครอบครองด้วย การที่โจทก์รับเช็คพิพาทซึ่งเป็นเช็คผู้ถือมาไว้ในมือโจทก์ย่อมเป็นผู้ทรง จำเลยที่ ๒ จึงต้องรับผิดใช้เงินตามเช็คแก่โจทก์
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
