คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยได้ตกลงแลกเปลี่ยนโคกัน ๑ ตัว ราคา ๒๐๐ บา จำเลยรับโคไปจากโจทก์เสร็จแล้ว ส่วนโคของจำเลย ๆ มิได้มอบให้โจทก์ตามสัญญา ทำให้โจทก์ต้องเสียหายเพราะมิได้ใช้โคไถนา จึงฟ้องขอให้จำเลยมอบโคให้โจทก์กับใช้ค่าเสียหาย แต่ทางพิจารณาได้ความว่า เดิมบุตรีโจทก์เอามีดขว้างปาถูกน่องโคของจำเลยมีบาดเจ็บ โจทก์จำเลยจึงตกลงกันว่าให้จำเลยเอาโคของโจทก์ ๑ ตัว ไปใช้งานแทนไปพลาง ส่วนโจทก์เอาโคของจำเลยที่บาดเจ็บไว้รักษาบาดแผล ถ้าหากหายแล้วจะส่งคืนโคกันและกันตามเดิม บัดนี้โคของจำเลยหายป่วยเจ็บ โจทก์ได้นำคืนให้แก่จำเลยแล้ว ส่วนโคของโจทก์ซึ่งอยู่ที่จำเลยนั้นตายเสีย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ราคาโค ๒๐๐ บาทแก่โจทก์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์ตั้งประเด็นว่า ได้แลกเปลี่ยนโคกัน จำเลยปฏิเสธ โจทก์สืบไม่ได้ความตามฟ้อง จึงชะนะคดีไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามประเด็นที่โจทก์ฟ้อง รูปเรื่องต่างกับข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณา โจทก์ควรฟ้องเรียกโคของโจทก์กลับคืน หรือเรียกค่าเสียหายจากยืมใช้คงรูป ไม่ใช่ลักษณะแลกเปลี่ยน ฉะนั้นจึงถือว่าโจทก์สืบไม่สมฟ้อง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
