คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามมาตรา ๒๕๔ จำเลยที่ ๒ ตามมาตรา ๓๓๘(๓) ส่วนข้อที่ให้กักกันจำเลยที่ ๑ นั้นเห็นว่า โทษที่เป็นเหตุร้ายที่จำเลยรับครั้งสุดท้าเป็นเวลานานตั้ง ๒๐ ปี เศษมาแล้ว ครั้งนี้เป้นเรื่องต่างทำร้ายกัน ควรให้งดโทษกักกันไว้ก่อน โจทก์อุทธรณืฉะเพาะในข้อไม่ลงโทษกักกันจำเลยที่ ๑
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ส่งตัวจำเลยที่ ๑ ไปกักกันมีกำหนด ๓ ปี ตามมาตรา ๖ - ๙
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยที่ ๑ เคยต้องโทษมาแล้วหลายครั้งจนถูกศาลพิพากษาให้ส่งตัวไปอยู่ต่างจังหวัดมาแล้วจำเลยยังมาทำผิดฐานทำร้ายร่างกายอันถือว่าเป็นเหตุร้ายอีก ศาลก็ต้องลงโทษกักกันจำเลยตามพระราชบัญญัติกักกัน พ.ศ.๒๔๗๙ มาตรา ๖ - ๙ แม้จำเลยจะได้เคยรับโทษมาแล้วช้านานเท่าใดก้มิได้มีบทยกเว้น - ไม่ลงโทษกักกัน
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
