คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว มีคำสั่งให้ประทับฟ้อง ในวันนัดสืบพยานโจทก์ โจทก์ไม่มาศาลตามกำหนดนัด
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้วเห็นว่า เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกฟ้องเนื่องจากโจทก์ไม่มาศาลตามกำหนดนัดแล้ว และก่อนที่โจทก์ยื่นอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้ยกฟ้องนั้น โจทก์ได้ยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นอ้างว่ามีเหตุสุดวิสัย เป็นเหตุทำให้โจทก์ไม่อาจมาศาลในวันนัดพิจารณาได้ขอให้ศาลชั้นต้นยกคดีโจทก์ขึ้นพิจารณาใหม่ ซึ่งต่อมาศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้วมีคำสั่งว่ามีเหตุสมควรให้ยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่ดังนี้ไม่ว่าคำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้ยกฟ้องดังกล่าวจะชอบหรือไม่แต่ศาลชั้นต้นก็ได้มีคำสั่งให้ยกคดีของโจทก์ขึ้นพิจารณาใหม่ตามคำร้องของโจทก์แล้ว ฎีกาของโจทก์จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยต่อไป ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกฎีกาของโจทก์
