คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์บรรยายฟ้องว่า เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2490 จนถึงวันที่ 16 เมษายน 2491 เวลาใดไม่ปรากฏจำเลยได้รับมอบจักรเย็บผ้า 1 หลังของพระภิกษุ จ. ไว้เพื่อรับจ้างแล้วจำเลยได้บังอาจมีเจตนาทุจริตยักยอกเอาจักรนั้นไปขายเอาเงินเป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย
จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยผิดมาตรา 314 กฎหมายลักษณะอาญา จำคุก 3 เดือน และให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คำฟ้องประโยคแรก คือจำเลยได้รับมอบจักรเย็บผ้าไว้ในระหว่างวันเดือนปีนั้น แต่ในประโยคหลังโจทก์หาได้กล่าวไม่ว่า จำเลยได้ทำการยักยอกเมื่อใด จำเลยไม่สามารถเข้าใจข้อหาได้ ฟ้องไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158 ไม่จำต้องวินิจฉัยข้อเท็จจริง
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ความตอนหลังที่กล่าวหาว่าจำเลยยักยอกจักรซึ่งเป็นการกระทำที่เกิดขึ้นภายหลังแต่รับมอบจักรแล้วนั้น ฟ้องโจทก์ไม่ได้ระบุวันเวลาที่กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิด และไม่พอจะตีความว่า โจทก์หาว่าจำเลยกระทำผิดในระหว่างวันรับมอบจักรดังกล่าว ฟ้องโจทก์จึงไม่สมบูรณ์พิพากษายืน
