คำฟ้องและคำให้การ
คดีสองสำนวนนี้รวมพิจารณาพิพากษา สำนวนแรกโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างขับรถจำเลยที่ 1 ได้ขับรถโดยประมาทชนรถโจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยชดใช้ให้จำเลยให้การต่อสู้ว่ารถโจทก์เป็นฝ่ายผิด ฟ้องแย้งขอให้โจทก์ใช้ค่าเสียหายให้แก่จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 1 ได้ฟ้องนายทองหล่อเป็นจำเลยอีกสำนวนหนึ่งว่าเป็นคนขับรถของโจทก์ในสำนวนแรกได้ขับรถประมาทชนรถของนายตั๋น (จำเลยที่ 1 ในสำนวนแรกเสียหายขอให้ใช้ค่าเสียหายเท่าที่ได้ฟ้องแย้งไว้โจทก์ และนายทองหล่อคงต่อสู้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายผิดเมื่อสืบพยานโจทก์ได้สองปากแล้วโจทก์จำเลยตกลงกันว่าขอให้ศาลวินิจฉัยพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 12 ถ้าฝ่ายใดถูกก็ให้ชนะคดีไปศาลชั้นต้นเห็นว่าที่เกิดเหตุเป็นทางร่วมตามมาตรา 12 พระราชบัญญัติจราจรทางบก
รถโจทก์มาทางซ้ายเป็นรถที่ได้ไปก่อนพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ตามที่ตกลงท้ากันไว้ และให้ยกฟ้องแย้งเสียจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่ารถโจทก์แล่นตามถนนรัตนเขตจากทิศใต้ไปเหนือ รถจำเลยแล่นตามถนนชนาลัยจากทิศตะวันออกไปตะวันตก รถชนกันบนถนนที่ตัดกันเห็นว่าตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก มาตรา 12ทางร่วมคือทางที่มาบรรจบกันหรือร่วมกัน ทางแยกคือที่แยกไปจากกันถนนที่ตัดกันนั้นต้องถือว่าตรงที่ตัดหรือผ่านหรือทับกันนั้นเป็นทางร่วมรถโจทก์แล่นจากใต้ไปเหนือ จึงเป็นรถทางซ้ายของรถจำเลยซึ่งแล่นจากตะวันออกไปตะวันตก ศาลล่างชี้ขาดมาชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
