เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ได้ความว่า มีที่ดินแปลงหนึ่งเปนของ ช. และ ก. ได้ตกทอดเปนมฤดกแก่บุตร์หลานครั้นเมื่อเจ้าพนักงานออกโฉนดได้ใส่ชื่อนายรอด นายปั่น นายสุก โดยไม่มีใครคัดค้าน ต่อมานายรอดตาย นางนาจำเลยจึงไปร้องขอรับมฤดกซึ่งเปนส่วนของนายรอด โจทก์จึงฟ้องขอให้แบ่งที่รายพิพาทนี้ตามที่ได้ปกครองมาเปนส่วนเปนสัด และการที่มีชื่อนายรอดในโฉนดก็เพราะนายรอดเปนญาติผู้ใหญ่ส่วนนายปั่นนายสุกนั้นเปนคนอยู่บ้านใกล้ชิดกันขอมีชื่อด้วย ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า การที่โจทก์และพวกญาติยอมให้นายรอดมีชื่อในโฉนดก็เท่ากับเป็นการยอมยกให้แก่กันในทางญาติ ที่ต้องเปนสิทธิแก่ผู้มีชื่อในโฉนดตามฎีกาที่ ๓๕๙/๖๙ ให้ยกฟ้องโจทก์
