คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นสามีของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 ได้จดทะเบียนโอนที่ดินอันเป็นสินบริคณห์ให้แก่จำเลยที่ 1 โดยไม่ได้รับความยินยอมจากโจทก์และจำเลยที่ 1 ได้เอาที่ดินนั้นไปจำนองต่อบุคคลที่สาม โจทก์ได้บอกล้างนิติกรรมระหว่างจำเลยที่ 1 และที่ 2 แล้ว ขอให้ศาลแสดงว่านิติกรรมดังกล่าวและการจำนองเป็นโมฆะ จำเลยทั้งสองต่อสู้ว่าจำเลยที่ 2 มิได้เป็นภรรยาของโจทก์จึงมีสิทธิจัดการทรัพย์สินของตนเองได้ และต่อสู้ประการอื่น ๆ อีกศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า คดีนี้เป็นคดีที่มีคำขอปลดเปลื้องทุกข์ที่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ ให้เรียกค่าขึ้นศาลตามราคาที่ดินคือ 500,000 บาท แล้วต่อมาได้พิพากษาให้โจทก์ชนะคดีจำเลยที่ 1 แต่ผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาว่าคดีนี้เป็นคดีที่มีคำขอปลดเปลื้องทุกข์ที่ไม่อาจคำนวณเป็นเงินได้ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
จำเลยที่ 1 เองได้ให้การไว้ว่าที่ดินพิพาทมีราคา 500,000 บาท เพิ่งมาเกี่ยงเมื่อจำเลยแพ้คดีแล้ว คือในชั้นอุทธรณ์และฎีกานี้ และคดีอย่างนี้เป็นคดีพิพาทด้วยทรัพย์ ซึ่งกำหนดราคาเป็นเงินได้ ไม่ใช่คดีไม่มีทุนทรัพย์พิพากษายืน
