คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยกระทำผิด พ.ร.บ.ควบคุมจำกัดยาง พ.ศ.๒๔๗๗ ม.๔๒ ให้ปรับ ๔๐๐ บาท ลดโทษตาม ม.๕๙ แห่งกฎหมายอาญากึ่งหนึ่ง คงปรับ ๒๐๐ บาท และริบยางของกลาง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า ให้คืนยางของกลางให้จำเลยไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ริบยาง ศาลฎีกาพิพากษาว่าคดีนี้โจทก์จะฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๒๐ การที่ศาลอุทธรณ์มิได้ริบยางเป็นข้อดุลยพินิจซึ่งอนุโลมเป็นข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์
