คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า ง.จำเลยมีกระบือไว้ ๔ ตัวเป็นเวลากว่า ๕ ปีมาแล้ว โจทก์หาว่าจำเลยยื่นบัญชีแลแจ้งความเท็จต่อกรมการอำเภอว่ากระบือ ๔ ตัวนี้เป็นกระบือลูกคอกขอให้ทำตั๋วพิมพ์รูปพรรณให้ จึงขอให้ลงโทษตาม ม.๒๒๔-๒๒๖-๓๒๑-๑๑๘ แล พ.ร.บ.สัตว์พาหนะ ร.ศ.๑๑๙ ม.๒๐
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าอายุความฐานตีกระบือไม่บริสุทธินั้นเกิดขึ้นเมื่อจำเลยแสดงความบริสุทธิไม่ได้ คดีนี้เจ้าพนักงานเพิ่งจับ แลจำเลยจะต้องแสดงความบริสุทธิเมื่อวันที่ ๒๗ พฤษภาคม พ.ศ.๒๔๗๙ คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความแลว่าจำเลยต้องมีผิดฐานแจ้งความเท็จแลปลอมหนังสือ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าอายุความย่อมนับตั้งแต่วันที่จำเลยกระทำผิดคือวันแรกที่มีกระบือเมื่อจำเลยมีกระบือมากว่า ๕ ปีคดีของโจทก์ย่อมขาดอายุความ ตลอดจนได้กรรมสิทธิในกระบือ เพราะการครอบครองโดยเปิดเผย ส่วนในข้อแจ้งความเท็จแลปลอมหนังสือนั้น ทางพิจารณาไม่พอที่จะฟังว่าจำเลยรู้อยู่ว่าที่กระทำไปเช่นนั้นเป็นเท็จอันอาจทำให้ผู้อื่นหรือสาธารณชนเสียหาย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
