คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขนน้ำสุรา ๖๐ ลิตร จากตำบลในเมือง ไปยังตำบลตะพานหินจังหวัดพิจิตร โดยไม่มีใบขนและมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ชั้นพิจารณาโจกย์จำเลยแถลงรับกันว่าจำเลยซื้อสุราจากในตลาดพิจิตรขนใบที่ท่าเรือเมล์แดงก็ถูกจับ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าเป็นการขนอยู่ภายในตำบลเดียวกันไม่เป็นความผิดจึงพิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ส.๑๒๔๘ มาตรา ๑๑ มีความชัดว่าเป็นเรื่องขนสุราจากตำบลหนึ่งไปถึงตำบลอื่น เรื่องนี้โจทก์รับแล้วว่าจำเลยได้ขนสุราไปและถูกจับในตำบลเดียวกันนั้นเองจำเลยจึงไม่มีความผิด
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
