คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้ขายสุรารัฐบาล ต่อมาเจ้าพนักงานจับน้ำสุราของจำเลยซึ่งมีดีกรีต่ำกรีของรัฐบาลไป ๘ ดีกรี โดยจำเลยต่อสู้ว่าบุตรจำเลยเอาน้ำเจือปนโดยเข้าใจว่าเป็นน้ำสุรา จำเลยพึ่งทราบการนี้เมื่อได้ถูกจับแล้ว ศาลเดิมพิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าตามพ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมภาษีชั้นใน พ.ศ.๒๔๗๖ ม.๙ เมื่อสุราที่จำเลยมีไว้ขายนั้น ได้เปลียนแปลงไปจำเลยย่อมมีความผิด ไม่เป็นปัญหาว่าจะได้เปลี่ยนแปลงเพราะเหตุใด ความผิดในคดีนี้เรียกได้ว่าเป็นความผิดที่ไม่ต้องมีเจตนาร้ายหรือเจตนาทุจจริต ส่วนข้อทีจำเลยขอลดโทษเป็นดุลยพินิจของศาลและจำเลยถูกปรับไม่มากมายศาลฎีกาไม่พึงแก้ไขให้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธณ์ให้ปรับจำเลย ๑๖๐ บาทตามพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ม.๔๗
