เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าจำเลยรับจำนำสิ่งของ ๑๕ สิ่งจากบุคคล ๙ คน เป็นประกันเงินกู้ซึ่งแต่ละรายมีจำนวนเงินไม่เกิน ๔๐๐ บาท ศาลฎีกาตัดสินว่า ข้อเท็จจริงเพียงเท่านี้ยังไม่พอเรียกว่ารับจำนำเป็นปรกติธุระตามมาตรา ๒ แห่ง พ.ร.บ.โรงรับจำนำ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายกฟ้อง ยืนตามศาลล่าง