คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์จำเลยต่างมีอาชีพในการเย็บจากมุงหลังคาขายด้วยกัน เมื่อปลายปี พ.ศ. ๒๔๖๙ จำเลยซื้อเชื่อจากของโจทก์ไปเพื่อขายอีกทอดหนึ่งเพราะจากจำเลยขาดมือ จำเลยไม่ใช้เงิน โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ขึ้น เมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๓ ศาลเดิมว่าคดีขาดอายุความตาม ม. ๑๖๕ ข้อ ๑ ซึ่งมีอายุความ ๒ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ เพราะคดีนี้โจทก์จำเลยมีอาชีพในการเย็บจากขายด้วยกัน การซื้อเชื่อจากจึงเป็นไปเพื่ออุตสาหะกรรมของฝ่ายลูกหนี้เอง คดีเข้า ม. ๑๖๕ วรรคสุดท้ายซึ่งกำหนดอายุความ ๕ ปี
