คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ใช้ปืนยิงนายสุก กะสุนปืนถูกที่แก้มและใบหูมีบาดเจ็บศาลชั้นต้นลงโทษตากฎหมายอาญามาตรา ๒๔๙-๖๐ จำคุก ๑๐ ปี จำเลยที่ ๒ ไม่มีความผิด ให้ปล่อย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าข้อคัดค้านของจำเลยเรื่องโจทก์ฟ้องว่า จับจำเลยได้คนละวันกัน แต่ตามพะยานโจทก์ปรากฏว่าจับจำเลยได้วันเดียวกัน ข้อเท็จจริงจึงต่างกับฟ้อง ต้องยกฟ้องนั้น ข้อเท็จจริงที่กล่าวนี้มิใช่ข้อสาระสำคัญในคดี ไม่เป็นเหตุที่จะยกฟ้องได้ ส่วนฎีกาจำเลยข้ออื่นๆไม่มีสาระที่จะวินิจฉัย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
