คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้ารูปลักษณะคล้ายตะขอประดิษฐ์ใช้กับสินค้ารองเท้ากีฬาโจทก์ได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้านี้ไว้แล้วในต่างประเทศสำหรับประเทศไทยก็ได้จดทะเบียนการค้าไว้ด้วยเมื่อประมาณเดือนธันวาคม 2523 จำเลยนำเครื่องหมายการค้าของโจทก์ไปดัดแปลงเพียงเล็กน้อยแล้วไปยื่นขอจดทะเบียนต่อกองสิทธิบัตรและเครื่องหมายการค้ากรมทะเบียนการค้าสำหรับสินค้าจำพวก 38 รวมทั้งสินค้ารองเท้ากีฬาซึ่งเป็นสินค้าอย่างเดียวกับสินค้าของโจทก์เป็นการใช้สิทธิไม่สุจริตไม่ชอบด้วยกฎหมาย โจทก์ได้คัดค้านคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยแต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ยกคำคัดค้านของโจทก์โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำวินิจฉัยของนายทะเบียนเพราะเครื่องหมายการค้าที่จำเลยยื่นขอจดทะเบียนเหมือนหรือคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่จดทะเบียนไว้แล้วในสินค้าจำพวกเดียวกันขอให้ห้ามไม่ให้จำเลยดำเนินการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอเลขที่ 115815 และ 115816
จำเลยให้การว่าจำเลยเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายสินค้าประเภทรองเท้ากีฬาโดยใช้เครื่องหมายการค้าเป็นรูปประดิษฐ์คล้ายกล้องยาเส้นกับคล้ายรูปไม้หันอากาศกลับซ้ายเป็นขวาโดยสุจริตนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้วินิจฉัยว่าไม่เหมือนหรือคล้ายเครื่องหมายการค้าของโจทก์จึงไม่ทำให้สาธารณชนสับสนหรือหลงผิดอันจะเป็นการลวงสาธารณชนขอให้ยกฟ้องโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าเครื่องหมายการค้าที่จำเลยขอจดทะเบียนไม่เหมือนหรือคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์จนถึงนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชนพิพากษายกฟ้องโจทก์
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วพิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่ามีปัญหาว่าเครื่องหมายการค้าที่จำเลยขอจดทะเบียนขอเลขที่ 115815 และ 115816 นั้นเหมือนหรือคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์หรือไม่เห็นว่าเครื่องหมายการค้าที่โจทก์จดทะเบียนไว้เป็นรูปตะขอประดิษฐ์อยู่ภายในรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าภาพหนึ่งและรูปตะขอประดิษฐ์อยู่ภายในรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าบนรูปตะขอมีอักษรโรมันอ่านว่าไนกี้อีกภาพหนึ่งส่วนเครื่องหมายการค้าที่จำเลยขอจดทะเบียนเป็นภาพประดิษฐ์คล้ายกล้องสูบยาเส้นและอีกภาพหนึ่งเป็นภาพประดิษฐ์คล้ายไม้หันอากาศกลับข้างไม่มีตัวอักษรใด ๆ ทั้งสองภาพเมื่อพิจารณาเครื่องหมายของจำเลยแล้วเห็นได้ชัดว่าความสำคัญที่เด่นชัดคือรูปประดิษฐ์คล้ายกล้องยาสูบและรูปประดิษฐ์คล้ายไม้หันอากาศกลับข้างนั้นก็คือรูปตะขอประดิษฐ์ทำนองเดียวกับของโจทก์เพียงแต่รูปของจำเลยตัดปลายให้สั้นลงและอีกรูปหนึ่งหันหัวไปทางขวาหามีความสำคัญแตกต่างกันไม่แม้ของจำเลยจะไม่มีกรอบสี่เหลี่ยมแต่ก็มีรูปประดิษฐ์เห็นได้เด่นชัดดังคำเบิกความของจำเลยว่ารองเท้าเอกสารหมาย
จ.10 ซึ่งเป็นสินค้ารองเท้าของจำเลยมีรูปปีกนกตามรองเท้าเหมือนกับเครื่องหมายการค้าเอกสารหมาย จ.25 และเหมือนกับรูปปีกนกสินค้ารองเท้าของโจทก์เอกสารหมาย จ.3 สำหรับอักษรภาษาโรมันอ่านว่าทีซึ่งติดอยู่ที่ซ่นรองเท้าเอกสารหมาย จ.10 นั้นคงไม่เป็นประโยชน์ที่จะให้ผู้ใช้รองเท้าเห็นเป็นข้อแตกต่างระหว่างรองเท้าของโจทก์และของจำเลยสักเท่าใดเพราะเป็นรูปเล็กไม่เด่นชัดเมื่อพิจารณาเครื่องหมายการค้าดังกล่าวแล้วเห็นได้ชัดว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยเลียนรูปและลักษณะของโจทก์เป็นการลวงให้สาธารณชนหลงผิดเข้าใจผิดได้พฤติการณ์เป็นดังนี้จึงเห็นว่าเครื่องหมายของจำเลยเลียนเครื่องหมายของโจทก์โดยแน่ชัด
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับห้ามไม่ให้จำเลยจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอเลขที่ 115815 และ 115816 ต่อไป.
