เนื้อความคำพิพากษา
ในคดีนี้จำเลยไม่ใช้เงินให้แก่โจทย์ตามคำพิพากษาศาลจังหวัดอ่างทอง โจทย์จึงนำยึดที่นาโฉนดที่ ๔๕๒๔ เนื้อที่ ๑๖ ไร่ ๘๘ วา ช.ร้องขัดทรัพย์อ้างว่า ที่นานั้นเปนของ ช. ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าช.เปนลูกเขยจำเลย แลอยู่เรือนเดียวกัน เมื่อวันที่ ๒ พฤษภาคม พ.ศ.๒๔๖๘ ศาลออกหมายให้ยึดทรัพย์ แต่เจ้าพนักงานยังไม่ทันยึด ข.ย่อมจะทราบอยู่ดีเพราะอยู่เรือนเดียวกัน ครั้นวันที่ ๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๖๘ ช.กับจำเลยไปโอนขายที่นารายนี้ให้ ข. ต่อเจ้าพนักงานทะเบียนเปนราคา ๓๐๐ บาท โดย ช. อ้างว่าจำเลยเปนหนี้ ช.อยู่ แต่ไม่มีหลักฐานมาแสดง แลที่รายนี้มีราคาถึง ๑๐๐๐ บาทเศษดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า จำเลยขายที่ให้ ช.เปนการสมยอมเพื่อฉ้อเจ้าหนี้
