คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่ากระทรวงการคลังเป็นนิติบุคคลได้มอบอำนาจให้หลวงชำนาญยุทธศิลป์ในตำแหน่งผู้อำนวยการโรงงานยาสูบดำเนินคดีนี้โดยกล่าวว่าเมื่อ 2 ส.ค. 2497นายประเสริฐ อยู่สุขได้เข้าทำงานเป็นพนักงานขับรถในโรงงานยาสูบ สังกัดกระทรวงการคลัง จำเลยได้ทำสัญญารับรองและค้ำประกันไว้ว่า หากนายประเสริฐอยู่สุขปฏิบัติงานในหน้าที่ทำให้เกิดความเสียหายขึ้น จำเลยยอมชดใช้เงินไม่เกิน 5,000 บาท ภายใน 3 วัน ครั้น 8 มี.ค. 2498 นายประเสริฐ อยู่สุขขับรถด้วยความประมาทเป็นเหตุให้ชนต้นก้ามปูเสียหาย 34,430 บาท จำเลยจึงต้องรับผิดใช้เงินโจทก์ 5,000 บาทจำเลยให้การว่า ผู้อำนวยการยาสูบเป็นคู่สัญญากับจำเลยโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง และนายประเสริฐ อยู่สุข
มิได้รับมอบหมายให้ขับรถยนต์ไปในหน้าที่ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดโจทก์ จำเลยรับกันว่า นายประเสริฐ อยู่สุข ขับรถยนต์ชนต้นก้ามปูเสียหายตามฟ้อง โดยขับรถยนต์ออกนอกเส้นทางที่ผู้บังคับบัญชาสั่ง คดีไม่มีการสืบพยานศาลชั้นต้นฟังว่า โจทก์มีอำนาจฟ้อง แต่โจทก์มิได้นำสืบว่านายประเสริฐ อยู่สุขได้ปฏิบัติไปตามหน้าที่อันจะทำให้จำเลยต้องรับผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยฎีกาเพียงอำนาจฟ้องและไม่ต้องรับผิดศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โรงงานยาสูบไม่ได้เป็นนิติบุคคล แต่ขึ้นอยู่ในกระทรวงการคลังซึ่งเป็นนิติบุคคล การบริหารกิจการงานต่าง ๆ ที่ผู้อำนวยการโรงงานยาสูบได้กระทำได้โดยได้รับมอบอำนาจจากกระทรวงการคลัง เมื่อเกิดความเสียหายขึ้นแก่ทรัพย์สินของโรงงานยาสูบ ได้กระทำต่อผู้อำนวยการโรงงานยาสูบในฐานะที่ผู้อำนวยการโรงงานยาสูบซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับมอบอำนาจจากกระทรวงการคลังกระทรวงการคลังจึงมีอำนาจฟ้อง และให้จำเลยรับผิด
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
