คำฟ้องและคำให้การ
ศาลนี้ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยฆ่าผู้ตายเพื่อป้องกันชีวิตร์แลทรัพย์พอสมควรแก่เหตุ ให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การกระทำอย่างใดเรียกว่าเกินกว่าเหตุหรือโดยไม่มีเหตุนั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง เพราะต้องปรับมาจากข้อเท็จจริง ไม่มีกฎหมายบทใดบัญญัติว่าทำอย่างใดเรียกว่าเกินกว่าเหตุหรือโดยไม่มีเหตุแลตามหลักกฎหมายลักษณพะยานนั้นข้อความใดต้องวินิจฉัยโดยอ้างอิงอาศัยตัวบทหรือกฎหมายข้อความนั้นได้ชื่อว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายก็วินิจฉัยได้นับว่าเป็นปัญหาข้อเท็จจริงแต่มีข้อยกเว้นในเรื่องตีความในสัญญาพินัยกรรม์ท่านให้ถือว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ฎีกาโจทก์ในคดีนี้ไม่ต้องปรับด้วยตัวบทหรือกฎหมายและข้อยกเว้น จึงต้องห้ามตามพ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ มาตรา ๕
