คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นนายท้ายเรือยนตร์ซึ่งเกิดชนกับเรือลำอื่น แล้วจำเลยแล่นเรือเลยไปไม่หยุดรอเรือช่วยเหลือคนในเรืออีกลำหนึ่งนั้นและทั้งไม่แจ้งชื่อเรือที่มาที่ไปให้นายเรือลำนั้นทราบด้วย ขอให้ลงโทษตาม ม. ๓๑๒ พระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ำสยาม ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๓๑๒ นั้นต้องเป็นเรื่องที่เรือโดนกันแล้วน่าจะเกิดมีอันตรายอย่างใดขึ้นซึ่งควรจะได้รับความช่วยเหลือ นายเรือหรือผู้ควบคุมเรือ จึงมีหน้าที่รอเรือช่วยเหลือและแจ้งชื่อตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ แต่คดีนี้ปรากฎว่าไม่มีอันตรายอย่างหนึ่งอย่างใดเกิดขึ้น จำเลยก็ไม่มีหน้าที่ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้นั้น จึงให้ยกฟ้องโจทก์
