คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32, 33, 91, 264, 265, 268 พระราชบัญญัติสถานพยาบาล พ.ศ.2541 มาตรา 4, 24, 57 พระราชบัญญัติวิชาชีพเวชกรรม พ.ศ.2525 มาตรา 4, 26, 43 ริบของกลาง
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265, 268 วรรคแรก ประกอบมาตรา 265 พระราชบัญญัติวิชาชีพเวชกรรม พ.ศ.2525 มาตรา 26, 43 พระราชบัญญัติสถานพยาบาล พ.ศ.2541 มาตรา 24 วรรคหนึ่ง, 57 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานปลอมเอกสารสิทธิและใช้เอกสารสิทธิปลอม จำเลยเป็นผู้ปลอมเอกสารจึงให้ลงโทษฐานใช้เอกสารสิทธิปลอมแต่กระทงเดียวตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรคสอง จำคุก 1 ปี ฐานดำเนินการสถานพยาบาลโดยไม่ได้รับใบอนุญาต จำคุก 1 ปี ฐานประกอบวิชาชีพเวชกรรมโดยไม่ได้รับใบอนุญาต จำคุก 1 ปี จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 กระทงละกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 18 เดือน ริบใบรับรองแพทย์และใบเสร็จรับเงินของกลาง
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา โดยศาลชั้นต้นรับฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาข้อกฎหมายตามฎีกาของจำเลยว่า การกระทำความผิดของจำเลยตามฟ้องเป็นการกระทำความผิดหลายกรรมต่างกันหรือไม่ โดยจำเลยฎีกาว่า จำเลยกระทำความผิดครั้งเดียว และจำเลยตรวจรักษาผู้ป่วย ออกใบรับรองแพทย์กับใบเสร็จรับเงิน ก็เป็นการกระทำในเหตุการณ์เดียวกันจึงถือเป็นความผิดกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 เห็นว่า การกระทำความผิดแต่ละข้อหาของจำเลยเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายต่างฉบับกัน ความผิดฐานดำเนินการสถานพยาบาลโดยไม่ได้รับใบอนุญาตตามพระราชบัญญัติสถานพยาบาล พ.ศ.2541 มาตรา 24 วรรคหนึ่ง กฎหมายมุ่งประสงค์จะลงโทษผู้ดำเนินการที่ทำหน้าที่ควบคุม ดูแล และรับผิดชอบในการดำเนินการสถานที่ซึ่งจัดไว้เพื่อการประกอบวิชาชีพเวชกรรมตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพเวชกรรม
หากมีการดำเนินการดังกล่าวโดยไม่ได้รับใบอนุญาตขึ้นเมื่อใด ย่อมเป็นความผิดสำเร็จทันที แตกต่างจากความผิดฐานประกอบวิชาชีพเวชกรรมในการตรวจโรค วินิจฉัยโรค บำบัดโรค ป้องกันโรค และอื่น ๆ ที่กระทำต่อมนุษย์ โดยไม่ได้รับใบอนุญาตตามพระราชบัญญัติวิชาชีพเวชกรรม พ.ศ.2525 มาตรา 26 วรรคหนึ่ง ซึ่งกฎหมายมุ่งคุ้มครองสวัสดิภาพของประชาชนให้ปลอดภัยจากการประกอบวิชาชีพเวชกรรมดังกล่าวที่ไม่ได้มาตรฐาน การกระทำความผิดแต่ละข้อหา จำเลยจึงมีการกระทำและเจตนาประสงค์ต่อผลแตกต่างกัน ส่วนความผิดฐานปลอมเอกสารสิทธิและใช้เอกสารสิทธิปลอมตามประมวลกฎหมายอาญา เป็นการกระทำโดยมีเจตนาด้วยประสงค์ต่อผลในการปลอมเอกสารสิทธิและนำเอกสารสิทธิปลอมนั้นไปใช้เป็นหลักฐานว่ามีการตรวจรักษาโรคโดยแพทย์ผู้ตรวจและชำระค่ารักษาพยาบาลให้แก่แพทย์ผู้นั้นจริง เป็นความผิดอีกกรรมหนึ่ง
การกระทำของจำเลยจึงเป็นการกระทำความผิดหลายกรรมต่างกันรวม 3 กระทง ไม่ใช่เป็นการกระทำกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาลงโทษจำเลยรวม 3 กระทง จึงชอบด้วยกฎหมายแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
