เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่า จำเลยขายข้าวสารแก่นางสง่าเกินไปกว่าราคาที่คณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคได้ประกาศไว้ศาลชั้นต้นพิพากษา ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯศาลอุทธรณ์เห็นว่า ขณะที่หาว่า จำเลยกระทำผิดได้มีพระราชบัญญัติการค้าข้าว2489 ประกาศใช้แล้ว การควบคุมราคาข้าวจึงต้องเป็นหน้าที่ของกรรมการตามพระราชบัญญัติการค้าข้าวประกาศของคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ จึงใช้บังคับไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคฯลฯ พ.ศ. 2488 นั้นคงใช้อยู่ ฉะนั้นประกาศกำหนดราคาข้าวของคณะกรรมการที่ออกโดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัตินี้ จึงใช้บังคับได้
จะเอาพระราชบัญญัติการค้าข้าว 2489 มาใช้แทนหาได้ไม่ เพราะในวันที่จำเลยกระทำผิดนั้น คณะกรรมการตามพระราชบัญญัติการค้าข้าว2489 ยังหาได้ประกาศกำหนดราคาข้าวไม่ และยังมิได้มีประกาศให้ยกเลิกราคาข้าวเดิม จึงต้องอาศัยราคาข้าวที่คณะกรรมการตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ กำหนดไว้เมื่อจำเลยขายเกินราคาก็ต้องมีผิดจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
