คำฟ้องและคำให้การ
คดีทั้ง 4 สำนวน
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงาน ตัดฟันทำลายไม้หวงห้ามทำให้เสียหายทำลายทรัพย์อันใช้หรือมีไว้เพื่อสาธารณประโยชน์จำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้ว่า ที่นาเป็นของจำเลย คำสั่งของนายอำเภอไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลแขวงสุรินทร์ไต่สวนแล้วสั่งว่าคดีมีมูล พนักงานอัยการเห็นว่าจำเลยไม่มีความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ที่ใช้หรือมีไว้เพื่อสาธารณประโยชน์ จึงสั่งไม่ฟ้องศาลแขวงสุรินทร์สืบพยานโจทก์แล้วสั่งงดสืบพยานจำเลยและพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อที่ศาลแขวงสั่งงดสืบพยานจำเลยและคำสั่งของนายอำเภอชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อปรากฏว่าจำเลยให้การต่อสู้ว่าคำสั่งของนายอำเภอเป็นคำสั่งที่มิชอบด้วยกฎหมายและจำเลยได้อ้างกรรมสิทธิ์ในที่ดินเป็นข้อต่อสู้แล้ว ก็จะว่าจำเลยให้การปฏิเสธมิได้กระทำผิดนั่นเอง จึงเป็นหน้าที่ฝ่ายโจทก์จะต้องนำสืบให้ได้ความชัดว่า จำเลยได้กระทำผิดดังฟ้อง แต่คดีนี้เมื่อศาลได้ฟังคำพยานโจทก์จนสิ้นกระแสร์ความแล้วเห็นว่า หลักฐานพยานโจทก์ไม่พอฟังลงโทษจำเลยได้ ก็ไม่จำต้องฟังพยานจำเลยต่อไปพิพากษายืน
