คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่านายรอง รักทองตายโดยเจตนา ตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ จำเลยต่อสู้ว่า กระทำโดยป้องกันตัว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยกระทำการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙,๕๓ จำคุก ๕ ปี ลดตามมาตรา ๕๙ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๓ ปี ๔ เดือน
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ จึงพิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาเห็นว่า ผู้ตายได้ใช้มีดไล่ทำร้ายจำเลยถึง ๒ ครั้งครั้งแรกจำเลยวิ่งหนีขึ้นเรือนนางหีดนุ้ยเสียทัน ต่อมานานราวชั่วหุงข้าวสุกหนึ่งหม้อ ก็ลงเรือนจะกลับบ้าน ผู้ตายยังมาดักทำร้ายจำเลยอีก จำเลยวิ่งหนีผู้ตายถือมีดไล่ตามไปในระยะกระชั้นชิดจำเลยพบมีดระหว่างทางจึงหยิบมาป้องกันตัว ประจวบกับผู้ตายวิ่งไล่มาถึงตัวจำเลย จำเลยจึงใช้มีดฟันผู้ตายไปในขณะนั้น ๒ ที ผู้ตายล้มลงและขาดใจตายอยู่ในที่นั้น ตามพฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่าจำเลยกระทำการป้องกันชีวิตพอสมควรแก่เหตุ เพราะระหว่างนั้นเป็นเวลาฉุกเฉิน ซึ่งจำเลยตกอยู่ในระหว่างอันตราย ถ้าไม่กระทำการป้องกันตัวโดยฉับพลัน จำเลยอาจถูกผู้ตายทำร้ายถึงตายได้ แม้การกระทำของจำเลยจะหนักมือไปบ้าง ผู้ที่ตกอยู่ในฐานเช่นนี้นั้นย่อมเป็นการยากที่จะยับยั้ง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
