เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ได้ความว่านายผงแลนางผันเปนสามีภรรยากัน นายผงมีหนี้สินมากจนถูกฟ้องหลายรายบางคดีนางผันก็ถูกฟ้องรวมกับนายผงด้วย ส่วนนายผงได้หลบหนีไปอยู่เสียที่จังหวัดอื่น นางผันจึงหารือกับทนายความว่าควรจะทำอ่างไร ทนายแนะนำว่าควรจะเอาที่ดินขายเสียเพื่อชำระหนี้ต่าง ๆ ปรากฏว่าที่ดินที่ขายนั้นเปนสินสมรสดังนี้ ปัญหาจึงมีว่านางผันจะทำได้หรือไม่ ฎีกาตัดสินยืนตาม ศาลล่างทั้ง ๒ ว่านางผันมีอำนาจทำได้ แลสัญญาซื้อขายนั้นชอบด้วย กฎหมาย ( คือเข้าหลักตัวแทนทำกิจการในเวลาฉุกเฉินตาม ม. ๘๐๒ ) ส่วน ม. ๓๘ แล ๔๒ ที่ จำเลยอ้างมานั้น จะยกมาใช้แก่คดีนี้ไม่ได้เพราะหลักนี้บัญญัติไว้ในเวลาที่สามีภรรยาอยู่กินด้วยกันโดยปรกติ แต่เรื่องนี้สามีหนีไปภรรยาไม่มีโอกาศจะขอ อนุญาตถ้าขืนรอไปจะเกิดความเสียหายทวีขี้น
