คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าโจทก์ยื่นเรื่องราวขอประทานบัตร์ต่อกองที่ดินและโลหะกิจจังหวัดระนองเพื่อทำเหมืองแร่ เรื่องอยู่ในระหว่างเจ้าพนักงานกำลังดำเนินการออกประทานบัตร์โจทก์ แต่จำเลยยื่นคัดค้านอ้างว่าที่ดินส่วนหนึ่งเป็นของจำเลย เป็นเหตุให้กองที่ดินและโลหะกิจดำเนินการออกประทานบัตร์ให้โจทก์ไม่ได้ โจทก์จึงฟ้องขอให้ศาลแสดงว่าที่ดินรายนี้เป็นที่ของรัฐบาลและบังคับให้จำเลยถอนคำคัดค้านนั้นเสีย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของรัฐบาล ให้จำเลยถอนคำคัดค้านนั้นเสีย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าที่ ๕๖ ไร่ที่จำ เลยซื้อมา จำเลยมิได้ละทิ้งประการใด จำเลยมิสิทธิคัดค้านโจทก์ในเรื่อที่ ๕๖ ไร่นั้นได้ แต่ที่นอกนั้นจำเลยไม่ได้ครอบครอง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ให้ยกฟ้องฉะเพาะที่ดิน ๕๖ ไร่ จำเลนฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์.
