คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนสั้น 1 กระบอก กระสุนปืน 5 นัดไว้ในครอบครองไม่รับอนุญาต ขอให้ลงโทษและริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้ว่าปืนของกลางเป็นปืนที่จำเลยมีไว้โดยได้ขออนุญาตทางอำเภอรับคำร้องไว้พิจารณาแล้ว และจำเลยได้ส่งเอกสารใบรับรองลงชื่อประทับตรานายอำเภอประกอบคำให้การ ต่อมาในวันนั้นเองจำเลยขอถอนคำให้การเดิม ขอรับสารภาพว่ากระทำผิดตามฟ้องจริงโจทก์จำเลยไม่สืบพยานศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า ถ้าเป็นจริงตามเอกสารซึ่งมีนายอำเภอรับรองว่าจำเลยได้นำปืนไปขอรับใบอนุญาตเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2501 อันอยู่ภายในกำหนด 90 วัน เพื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 3) ที่จำเลยส่งศาล
จำเลยก็ไม่ต้องรับโทษตามมาตรา 9 แม้จำเลยจะถอนคำให้การและกลับรับสารภาพก็ดีเอกสารฉบับนี้ก็ยังแสดงอยู่ว่า ถ้าเป็นจริงดังข้อความที่ปรากฏก็ไม่อาจลงโทษจำเลยได้ ศาลล่างทั้งสองลงโทษจำเลยโดยไม่พิจารณาความเท็จจริงในข้อนี้ให้เสร็จสิ้นกระแสความเสียก่อน จึงไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา ถึงแม้โจทก์จำเลยจะแถลงว่าไม่สืบพยาน ศาลก็ชอบที่จะพิจารณาความข้อนี้ให้ได้ความแน่ชัดเสียก่อน เช่น สอบถามโจทก์หรือสืบพยานหลักฐานที่อาจมีในข้อนี้ต่อไปให้เสร็จสิ้น แล้วจึงพิพากษาคดีไปตามที่ได้ความนั้นพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปความ
