คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ยกที่ดินบางส่วนให้จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นน้องสาวถือกรรมสิทธิ์ร่วมกับโจทก์ ในที่ดินโฉนดเลขที่ 20910 โดยเสน่หา ต่อมาจำเลยทั้งสองจะขายที่ดินดังกล่าว โจทก์ไม่ยินยอมให้ขาย จำเลยทั้งสองจึงด่าโจทก์ว่า อีเหี้ย อีสัตว์ อีดอกทอง อีหมาหัวเน่า อีตอแหลอีคนไม่มีศีลธรรม อีคนร้อยลิ้น กูไม่นับถือมึง เป็นการหมิ่นประมาทโจทก์อย่างร้ายแรงอันเป็นการประพฤติเนรคุณต่อโจทก์ขอให้เพิกถอนการให้ที่ดินพิพาท ให้จำเลยทั้งสองโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินในส่วนที่ถือกรรมสิทธิ์ของจำเลยทั้งสองคืนแก่โจทก์ หากไม่ปฏิบัติตามขอให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลยทั้งสองจำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยทั้งสองไม่เคยด่าว่าโจทก์หมิ่นประมาทโจทก์อย่างร้ายแรงอันเป็นการประพฤติเนรคุณต่อโจทก์ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาข้อเดียวว่า คำด่าของจำเลยทั้งสองเป็นการหมิ่นประมาทโจทก์อย่างร้ายแรงเป็นการประพฤติเนรคุณ ข้อเท็จจริงฟังยุติตามที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยทั้งสองเป็นน้องสาวโจทก์ ก่อนที่จำเลยทั้งสองจะด่าว่าโจทก์ โจทก์และจำเลยทั้งสองโต้เถียงกันเรื่องที่จำเลยทั้งสองจะขายที่ดินพิพาทแต่โจทก์ไม่ยอมให้ขายโดยจำเลยทั้งสองด่าโจทก์ว่า อีเหี้ย อีสัตว์ อีดอกทองและไอ้หมา เห็นว่า จำเลยทั้งสองเป็นน้องสาวโจทก์คำด่าดังกล่าวจึงเป็นแต่เพียงคำหยาบคาย ดูถูกเหยียดหยามและสบประมาทโจทก์เท่านั้นยังไม่เป็นการหมิ่นประมาทโจทก์อย่างร้ายแรงอันเป็นการประพฤติเนรคุณโจทก์พิพากษายืน
