คำฟ้องและคำให้การ
กรณีสืบเนื่องมาจากศาลแรงงานกลางพิพากษาคดีตามสัญญาประนีประนอมยอมความระหว่างโจทก์และจำเลยทั้งสอง ซึ่งมีข้อสัญญาว่าจำเลยทั้งสองยินยอมรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่เดิม อัตราค่าจ้างเดิมและสภาพการจ้างไม่ต่ำกว่าเดิม โดยให้นับอายุการทำงานต่อเนื่องจากเดิม และจะให้โจทก์เริ่มทำงานตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2532 เป็นต้นไป ต่อมาโจทก์ได้ไปรายงานตัวต่อจำเลยทั้งสองเพื่อเข้าทำงานตามคำพิพากษาตามยอม จำเลยได้ปฏิเสธไม่ยอมโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างเดิมที่โรงเรียนสายประสิทธิ์พณิชยการ แต่ได้ให้โจทก์ไปเริ่มทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างใหม่ ที่โรงเรียนเทคโนโลยี่ปิ่นมณฑลอันเป็นการไม่ปฏิบัติตามคำบังคับที่ออกตามคำพิพากษาดังกล่าว
ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองปฏิบัติตามคำพิพากษาตามยอมต่อไปจำเลยทั้งสองแถลงว่าจำเลยทั้งสองยินยอมรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งครูทั่วไปประจำโรงเรียนเทคโนโลยีปิ่นมณฑลอันเป็นโรงเรียนระดับเดียวกันกับโรงเรียนสายประสิทธิ์พณิชยการ ซึ่งมีเจ้าของและผู้อำนวยการคนเดียวกัน มีระเบียบข้อบังคับในการทำงานเหมือนกันอีกทั้งตามปกติครูทั้งสองโรงเรียนมีการสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันเป็นประจำ ไม่เป็นการเปลี่ยนแปลงสภาพการจ้างศาลแรงงานกลางพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ตำแหน่งหน้าที่เดิมที่จำเลยทั้งสองตกลงยอมรับโจทก์กลับเข้าทำงานตามสัญญาประนีประนอมยอมความ หมายถึง ตำแหน่งหน้าที่ของโจทก์ครั้งสุดท้ายตามฟ้อง ซึ่งทำหน้าที่เป็นครูสอนที่โรงเรียนสายประสิทธิ์พณิชยการมีคำสั่งให้จำเลยทั้งสองปฏิบัติตามคำพิพากษาตามยอมจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า
สัญญาประนีประนอมยอมความระหว่างโจทก์และจำเลยทั้งสองมีข้อความว่า "จำเลยทั้งสองยินยอมรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่เดิม อัตราค่าจ้างเดิมและสภาพการจ้างไม่ต่ำกว่าเดิมโดยให้นับอายุการทำงานต่อเนื่องจากเดิมโดยจำเลยทั้งสองจะให้โจทก์เริ่มทำงานตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2532เป็นต้นไป" ดังนั้น การที่จำเลยทั้งสองจะรับโจทก์กลับเข้าทำงานก็ต้องเป็นไปตามข้อสัญญาที่ตกลงกันดังกล่าว ขณะจำเลยทั้งสองเลิกจ้างโจทก์นั้นได้ความว่าโจทก์มีตำแหน่งหน้าที่เป็นครูสอนที่โรงเรียนสายประสิทธิ์พณิชยการจึงย่อมเป็นที่เห็นได้ว่าตำแหน่งหน้าที่เดิมที่จำเลยทั้งสองจะต้องรับโจทก์กลับเข้าไปทำงานนั้น คือตำแหน่งหน้าที่เป็นครูสอนที่โรงเรียนสายประสิทธิ์พณิชยการ
อันเป็นตำแหน่งหน้าที่ครั้งสุดท้ายเมื่อโจทก์ถูกจำเลยทั้งสองเลิกจ้าง แม้จะได้ความว่าโรงเรียนเทคโนโลยีปิ่นมณฑลที่จำเลยทั้งสองรับโจทก์กลับเข้าทำงานจะเป็นโรงเรียนของจำเลยที่ 1 เช่นเดียวกับโรงเรียนสายประสิทธิ์พณิชยการ ซึ่งใช้ระเบียบเดียวกันและมีการโยกย้ายสับเปลี่ยนครูกันอยู่เสมอก็ตาม แต่โรงเรียนทั้งสองแห่งเป็นคนละโรงเรียกัน การที่จำเลยทั้งสองรับโจทก์เข้าทำงานเป็นครูสอนที่โรงเรียนเทคโนโลยีปิ่นมณฑล จึงมิใช่เป็นการรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่เดิมตามคำพิพากษาตามยอม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งชอบแล้วอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสองฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน.
