คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายนายกริด เธียรทอง เหตุเกิดที่ตำบลบ้านพริก อำเภอบ้านนา จังหวัดสระบุรี ขอให้ลงโทษ
จำเลยให้การปฏิเสธความผิด และต่อสู้ว่า ที่เกิดเหตุเรื่องนี้ความจริงอยู่ในตำบลคลองเรือ กิ่งอำเภอหนองหมู อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี ขอให้ยกฟ้อง ศาลจังหวัดนครนายกฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยถูกตำรวจอำเภอบ้านนาอันอยู่ในเขตต์จังหวัดนครนายกจับและสอบสวน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดนครนายกจึงมีอำนาจพิจารณาพิพากษาได้ พิพากษาให้ลงโทษจำเลย
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ทางพิจารณาคดีนี้ได้ความว่า จำเลยมีที่อยู่ในเขตต์จังหวัดสระบุรี ส่วนที่เกิดเหตุและที่จับจำเลยไม่ได้ความว่าเกิดเหตุและจับจำเลยได้ที่ไหน ฉะนั้นเจ้าพนักงานตำรวจอำเภอบ้านนาจังหวัดนครนายก จึงไม่มีอำนาจสอบสวนคดีนี้ เพราะจำเลยมิได้มีที่อยู่ในเขตต์อำนาจ ทั้งไม่เป็นเจ้าพนักงานสอบสวนแห่งท้องที่ที่ผู้ต้องหาถูกจับ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ตาม ป.ม.วิ.อาญา ม.๑๘ เจ้าพนักงานสอบสวนมีอำนาจสอบสวนความผิดอาญา ซึ่งได้เกิด อ้างหรือเชื่อว่าได้เกิดภายในเขตต์อำนาจของตน หรือผู้ต้องหามีที่อยู หรือถูกจับภายในเขตต์อำนาจของตนได้จึงเป็นที่เห็นได้ว่า กฎหมายมิได้ให้อำนาจทำการสอบสวนฉะเพาะแต่ความผิดที่เกิดขึ้น หรือจำเลยมีที่อยู่ในเขตต์อำนาจเท่านั้น แต่ได้ให้อำนาจสอบสวนความผิด ซึ่งเกิดขึ้นนอกเขตต์อำนาจด้วยในเมื่อเชื่อว่า ความผิดได้เกิด หรือผู้ต้องหาถูกจับภายในเขตต์อำนาจ ฉะนั้นหากเพียงแต่ปรากฎว่า ที่เกิดเหตุอยู่นอกเขตต์ หรือผู้ต้องหามีที่อยู่นอกเขตต์อำนาจของตน ยังไม่พอที่จะชี้ว่า เจ้าพนักงานไม่มีอำนาจสอบสวนคดีนั้น และในคดีนี้จำเลยก็ไม่ได้ต่อสู้คัดค้านว่า
การสอบสวนไม่ชอบประการใด คดีจึงไม่จำเป็นต้องมีการนำสืบเรื่องการสอบสวน คำให้การของจำเลยก็มิได้คัดค้านโดยตรงว่า ศาลจังหวัดนครนายกไม่มีอำนาจพิจารณาคดีนี้ เมื่อเจ้าพนักงานสอบสวนจังหวัดนครนายกทำการสอบสวนโดยไม่มีผู้ใดกล่าวอ้างเป็นการสอบสวนโดยผิดกฎหมาย และจำเลยก็มิได้กล่าวอ้างว่าศาลจังหวัดนครนายกไม่มีอำนาจพิจารณาคดีนี้เพราะเหตุใด ศาลจังหวัดนครนายกจึงมีอำนาจพิจารณาคดีนี้ได้ตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา ๒๒
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ และให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาคดีนี้ใหม่
