คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138, 140, 288, 289, 80 และพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ, 72, 72 ทวิจำเลยให้การปฎิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง เรียงกระทงลงโทษทุกกรรมฐานอาวุธปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 1 ปี ฐานพกพาอาวุธปืนติดตัวไปในหมู่บ้านโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุก 6 เดือน ฐานต่อสู้ขัดขวางและพยายามฆ่าเจ้าพนักงานผู้กระทำการตามหน้าที่ซึ่งเป็นกรรมเดียว ลงโทษฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90จำคุกตลอดชีวิต
จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวน ลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุกฐานมีอาวุธปืน ฯ 4 เดือน ส่วนฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน ให้เปลี่ยนโทษเป็นจำคุก 50 ปี เมื่อลดแล้วคงจำคุก 33 ปี 4 เดือน รวมจำคุกมีกำหนด 34 ปี 4 เดือนกับให้ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะข้อหาพยายามฆ่าเจ้าพนักงานผู้กระทำการตามหน้าที่เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289 (2) ประกอบด้วยมาตรา 80 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่จำเลยฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 (2)ประกอบด้วยมาตรา 80 ต้องระวางโทษสองในสามส่วนของโทษที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น ฉะนั้นโทษจำคุกตลอดชีวิตนับเป็น50 ปี ลงโทษสองในสามส่วนของโทษ 50 ปี จะเท่ากับ 33 ปี 4 เดือนมีเหตุบรรเทาโทษตามมาตรา 78 ลดโทษให้อีกหนึ่งในสาม คงเหลือโทษที่จำเลยจะต้องถูกจำคุก 22 ปี 2 เดือน 20 วัน เห็นว่าความผิดตามมาตรา 289 (2) นั้น ต้องระวางโทษประหารชีวิตเมื่อเป็นการพยานกระทำความผิดซึ่งต้องระวางโทษสองในสามส่วนเท่ากับลดมาตราส่วนโทษลงหนึ่งในสาม จึงลดเป็นโทษจำคุกตลอดชีวิตตามมาตรา 52 (1) มีเหตุบรรเทาโทษตามมาตรา 78 ลดโทษที่จะลงให้อีกหนึ่งในสาม ต้องเปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นโทษจำคุกสิบห้าปี ตามมาตรา 58 เมื่อคำนวณแล้วคงจำคุก 33 ปี 4 เดือนเป็นการถูกต้องแล้ว"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
