คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดฟันนายก่งเม่งเกี่ยวข้อง บาดเจ็บสาหัสถึงความทุพพลภาพพยาธิมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าไม่สามารถจะประกอบการหาเลี้ยงชีพได้โดยปรกติเกินกว่า ๒๐ วันดังปรากฎรายละเอียดฐานบาดแผลตามใบชัณสูตรของแพทย์ซึ่งโจทก์จะส่งศาลในวันพิจารณา ขอให้ลงโทษ จำเลยต่อสู้ว่าทำเพื่อป้องกัน และว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมโดยขาดรายละเอียดแห่งบาดแผล ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม จำเลยผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา ๒๕๖ ให้จำคุก ๓ ปี ริบมีดของกลาง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับเฉพาะข้อกฎหมายที่ว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุม
ศาลฎีกาเห็นว่ารายละเอียดของบาดแผลผู้ถูกทำร้ายตามใบชัณสูตรนั้นไม่ใช่รายละเอียดที่จำต้องบรรยายมาในฟ้องตาม ป.วิ.อาญา มาตรา ๑๕๘ (๕) ฟ้องของโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
