คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ได้ความว่าจำเลยกับพวก ๕ คนสมคบกันมีสาตราวุธมีดไม้ปลอมตนแลแสดงตัวเป็นเจ้าพนักงานตำรวจเข้ากระทำการจับกุม ล.แลพวกหาว่าลักเล่นการพะนันเบี้ยโบก โดยจำเลยได้ใช้วาจาขู่เข็ญว่าเล่นการพะนันอย่างนี้ต้องเสียเงินให้จำเลยคนละ ๕ บาท มิฉะนั้นจะต้องส่งตัวไปอำเภอ ล.กับพวกหลงเชื่อแลมีความกลัว จึงมอบเงินให้จำเลยไปโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม.๑๒๗-๑๒๘-๒๗๐-๓๐๑-๓๑๓ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๒๗-๑๒๘-๖๓ พิพากษาให้จำคุก ๖ เดือน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษฐานปล้นโดยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการแสดงให้เห็นว่าจำเลยกับพวกขู่เข็ญจะทำร้ายอยู่ในตัว แลอ้างฎีกาที่ ๑๘๗/๒๔๗๔
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเพียงแต่ใช้วาจาขู่เข็ญว่าถ้าไม่เสียเงินให้จะส่งตัวไปอำเภอ หาปรากฏว่าได้ใช้กำลังทำร้ายหรือขู่เข็ญจะทำร้ายอย่างใดไม่ แลรูปคดีก็ไม่ตรงกับฎีกาที่โจทก์อ้าง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
