คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาว่า ราคาสินค้าที่โจทก์สำแดงไว้ก่อนเพิ่มเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาด การให้เพิ่มราคาสินค้าของจำเลยไม่ชอบให้จำเลยคืนเงินค่าภาษีอากรและค่าธรรมเนียมพิเศษแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การต่อสู้ว่า ราคาสินค้าที่โจทก์อ้างไม่ใช่ราคาอันแท้จริงในท้องตลาด การเก็บค่าธรรมเนียมพิเศษนั้น จำเลยเป็นเพียงผู้กระทำแทนกระทรวงพาณิชย์ และเงินดังกล่าวเป็นเงินค่าธรรมเนียมตามกฎหมายพิเศษเฉพาะ มิใช่เงินค่าภาษีอากรไม่อยู่ในขอบแห่งอำนาจของศาลภาษีอากรกลางที่จะพิจารณาพิพากษาโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้องศาลภาษีอากรกลางพิจารณาแล้ว พิพากษาให้เพิกถอนการประเมินเฉพาะค่าอากรขาเข้าและค่าธรรมเนียมพิเศษ ให้จำเลยคืนเงินอากรขาเข้าและค่าธรรมเนียมพิเศษแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยคำขอนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของจำเลยมีว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องขอคืนค่าธรรมเนียมพิเศษจากจำเลยต่อศาลภาษีอากรกลางหรือไม่ เห็นว่า เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2533รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 6 วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติการส่งออกไปนอกและการนำเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งสินค้า พ.ศ. 2522 ออกประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง กำหนดระเบียบการเรียกเก็บและวิธีการชำระค่าธรรมเนียมพิเศษในการนำสินค้าเข้ามาในราชอาณาจักรไว้ดังนี้ 1. การเรียกเก็บค่าธรรมเนียมพิเศษ ให้เป็นอำนาจหน้าที่ของกรมศุลกากรและให้นำกฎหมายว่าด้วยการศุลกากรมาใช้บังคับโดยอนุโลม ซึ่งอธิบดีกรมศุลกากรก็ได้ออกประกาศกรมศุลกากรที่ 28/2533 เรื่อง ระเบียบปฏิบัติเกี่ยวกับการเรียกเก็บและวิธีการชำระค่าธรรมเนียมพิเศษในการนำของเข้ามาในราชอาณาจักร ตามประกาศกระทรวงพาณิชย์และประกาศอื่น
กำหนดไว้ตามความในข้อ 6 ว่า การขอคืนเงินค่าธรรมเนียมพิเศษสำหรับของที่ได้รับคืนเงินอากรขาเข้า หรือที่ได้เสียไว้เกินจำนวนที่พึงต้องเสียให้ผู้นำของเข้าปฏิบัติตามระเบียบว่าด้วยการคืนเงินอากรขาเข้าโดยอนุโลม จึงแสดงว่าจำเลยมีหน้าที่เรียกเก็บเงินค่าธรรมเนียมพิเศษและคืนเงินค่าธรรมเนียมพิเศษที่ผู้นำเข้าได้เสียไว้เกินจำนวนที่พึงต้องเสียด้วยค่าธรรมเนียมพิเศษดังกล่าวเป็นค่าธรรมเนียมพิเศษตามกฎหมายว่าด้วยการส่งออกไปนอกและการนำเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งสินค้า จึงเป็นภาษีอากรตามความหมายของพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ. 2528 มาตรา 3(4)โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องขอคืนค่าธรรมเนียมพิเศษดังกล่าวอันเป็นภาษีอากรจากจำเลยต่อศาลภาษีอากรกลางได้ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ. 2528 มาตรา 7(3)
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
