คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองฐานสมคบกันลักทรัพย์หรือรับของโจรตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๖,๓๒๑ จำเลยทั้งสองปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสอง ฐานลักทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๖ จำคุกคนละ ๕ ปี
จำเลยทั้งสองอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คำพยานโจทก์ยังเป็นที่สงสัยพิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสอง ศาลฎีกาได้ประชุมพิจารณาแล้ว ความปรากฎว่า นายแทนจำเลยได้หลบหนี จนบัดนี้ยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๑๖ ให้ฎีกาภายใน ๑ เดือน นับแต่วันอ่านให้จำเลยฟัง คดีนี้เฉพาะนายแทนจำเลย โจทก์จึงยังฎีกาไม่ได้ คงมีข้อวินิจฉัยเฉพาะนายอินทร์จำเลยผู้เดียวเท่านั้น แล้วฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน