เนื้อความคำพิพากษา
ที่ดินรายพิพาทนี้ไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่เมื่อ พ.ศ. ๒๔๖๗ จำเลยได้ขายให้กับผู้ร้องโดยไม่ได้ทำหนังสือสัญญากัน เป็นแต่จดลงไว้ในบัญชี และผู้ร้องได้เข้าปกครองโดยให้คนเช่า แต่จำเลยยังคงมีชื่ออยู่ในทะเบียนที่อำเภอ ตลอดจนการเสียค่านา ในใบเสร็จก็ลงชื่อจำเลย ต่อมา พ.ศ. ๒๔๖๙ จำเลยจำนองที่รายนี้กับโจทก์ทำสัญญากันที่อำเภอ ปัญหามีว่าโจทก์จะยึดที่รายนี้ขาย ชำระหนี้ จำนองได้หรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินว่าที่รายนี้เป็นกรรมสิทธิผู้ร้อง และการที่ผู้ร้องได้ปฏิบัติมาคือปล่อยให้จำเลยมีชื่ออยู่ในทะเบียนและในใบเสร็จค่านา ยังไม่เป็นเหตุพอที่จะทำให้โจทก์หลง จึงให้ถอนการยึด
