คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยใช้ระหัดเป็นเครื่องมือทำการวิดน้ำจับปลาในห้วยหนองใหญ่ ซึ่งเป็นห้วยสาธารณโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า ห้วยรายนี้ไม่ปรากฎว่าเป็นที่ซึ่งเจ้าพนักงานได้ประกาศห้าม จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าแม้ทางราชการมิได้ประกาศหวงห้ามหรือสงวนไว้ แต่ตาม ม.๔ แห่ง พ.ร.บ.อากรค่าน้ำ ร.ศ.๑๒๐ แลแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๕๖ ม.๔ การจับสัตว์น้ำไม่ว่าในที่ใด ๆ ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานก่อน เมื่อจำเลยไม่ปฏิบัติตามก็ต้องมีผิด
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ปรับจำเลยตาม ม.๑๙ แห่ง พ.ร.บ.อากรค่าน้ำ
