คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยเอาฝิ่นของรัฐบาลคลุกกับใบพลูสูบด้วยบ้องของจำเลย โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานมีบ้องสูบฝิ่นโดยไม่ได้รับอนุญาตตาม ม.๓๔ ประกอบด้วย ม.๖๖ แห่งพ.ร.บ.ฝิ่น และฐานเอาฝิ่นของรัฐบาลมาปรุงหรือผสมขึ้นเป็นฝิ่นยาตาม ม.๑๔,๒๐ แห่ง พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้บ้องสูบฝิ่นตาม ม.๕๓(๔) ด้วย ศาลฎีกาติดสินว่าไม่มีบทมาตราใดในพ.ร.บ.ฝิ่นที่บัญญัติโทษในเรื่องใช้บ้องสูบฝิ่นไว้ คงมีแต่บัญญัติโทษในเรื่องมีทำหรือขายกล้องสูบฝิ่นเท่านั้น และศาลอุทธรณ์ก็ได้ลงโทษจำเลยแล้ว ม.๕๓(๔) เป็นเรื่องเสพฝิ่นหรือมูลฝิ่นไม่ใช่เรื่องใช้กล้องสูบฝิ่นดังโจทก์ยืนยันมา จึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย
