คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากจำเลยในฐานะส่วนตัว และผู้จัดการมฤดก รับมฤดกนางเลี๊ยบภรรยาซึ่งวายชนม์แล้ว
ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเข้าเป็นจำเลยตาม ป.วิ.แพ่งมาตรา ๕๗(๑) โดยอ้างว่าผู้ร้องได้เป็นโจทก์ฟ้อง เรียกมฤดกนางเลี๊ยบบุตรผู้ร้องจากจำเลย และว่าโจทก์จำเลยสมยอมสร้างหนี้สินขึ้น โจทก์คัดค้าน ศาลจังหวัดนนทบุรี อนุญาตให้ผู้ร้องเข้าเป็นจำเลยต่อสู้คดีโจทก์ได้ ครั้นคู่ความมาศาลพร้อมกัน จำเลยคัดค้านไม่ยอมให้ผู้ร้องเป็นจำเลยร่วม ศาลจังหวัดนนทบุรีเห็นว่าจะดำเนินการพิจารณาไปตามที่สั่งไว้เดิม ทำให้ยุ่งยากในการวินิจฉัยคดี จึงสั่งยกคำร้องผู้ร้องเสีย ถ้ายังติดใจก็ให้ฟ้องเป็นคดีใหม่เข้ามา ส่วนคดีระหว่างโจทก์จำเลยนั้น
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดนนทบุรีได้พิพากษาให้จำเลยในฐานะส่วนตัวและในฐานะผู้จัดการ และรับมฤดกใช้ต้นเงิน และดอกเบี้ยตามฟ้อง
ผู้ร้องอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ผู้ร้องยื่นคำร้องเข้ามา เพื่อขอให้ได้รับความคุ้มครองสิทธิในการรับมฤดกของผู้ร้องตาม ป.วิ.แพ่งมาตรา ๕๗ (๑) ซึ่งบัญญัติไว้เพื่อให้บุคคลที่ ๓ ได้รับความคุ้มครองสิทธิของตนที่มีอยู่ทันที ไม่จำต้องฟ้องคดีหลายเรื่อง และไม่จำเป็นต้องได้รับความยินยอมจากคู่ความเช่นอนุมาตรา ๒ ที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้ผู้ร้องสอดเข้ามาดำเนินคดีนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นชอบด้วย จึ่งพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ยกคำสั่งและคำพิพากษาของศาลชั้นต้นเสีย ให้ดำเนินกระบวนพิจารณาแล้วพิพากษาใหม่
