คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ฝ่ายหนึ่ง จำเลยที่ ๒- ๓ ฝ่ายหนึ่ง ต่างสมัครใจใช้มือชกต่อยและใช้ท่อนเหล็กเป็นอาวุธต่อสู้วิวาททำร้ายซึ่งกันและกัน มีบาดเจ็บทุกคน
จำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๔
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์ไม่ระบุว่าจำเลยคนใดเป็นผู้ทำร้ายคนใดมีบาดเจ็บ จึงลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ ไม่ได้พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๑-๒ ส่วนจำเลยที่ ๓ มีผิดตามมาตรา ๓๓๕(๑๔) ให้ปรับ ๒๕ บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ฟ้องว่าจำเลยหลายคนวิวาททำร้ายซึ่งกันและกัน แต่มิได้ระบุว่าจำเลยคนไหนทำร้ายคนไหน ทั้งไม่ได้ระบุว่าจำเลยฝ่ายใดสมคบกันทำร้ายอีกฝ่ายหนึ่ง จึงไม่มีทางจะลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๔ ได้ แม้จำเลยจะให้การรับก็ดี ตามแบบอย่างคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๖/๒๔๘๕
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
