เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดิน ส.ค.1 หนึ่งปลง อ้างว่าเป็นของจำเลยเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ตามคำพิพากษาผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดอ้างว่าเป็นของตน ตนครอบครองมาตั้งแต่ พ.ศ. 2509ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองที่ดินพิพาท มีคำสั่งให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่าผู้ร้องมีสิทธิครอบครอง พิพากษากลับให้ถอนการยึดโจทก์ฎีกาว่า ที่พิพาทเป็นของจำเลยศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ข้อเท็จจริงรับกันตามทางนำสืบฟังได้ว่าที่พิพาทจำเลยครอบครองมาตั้งแต่ปี 2502 เมื่อ พ.ศ. 2509จำเลยได้ลงชื่อในสมุดทะเบียนที่ดินเพื่อเก็บภาษีบำรุงท้องที่ว่าได้โอนให้แก่ผู้ร้อง
ปรากฏตามเอกสาร ร.2 แต่ใบเสร็จรับเงินภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. 2509 - 2511 ยังระบุว่าจำเลยเป็นเจ้าของอยู่ ปัญหาว่าผู้ร้องได้สิทธิครอบครองที่พิพาทตามเอกสาร ร.2 หรือไม่ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว ข้อเท็จจริงรับฟังได้จากคำร้องขอของผู้ร้องว่าผู้ร้องเป็นคนเชื้อชาติจีน สัญชาติจีน ขณะที่ผู้ร้องมาเบิกความต่อศาล ผู้ร้องก็ยังมีบัตรประจำตัวคนต่างด้าวอยู่ ดังนั้น หากจะฟังว่าผู้ร้องได้รับโอนที่ดินพิพาทมาในปี พ.ศ. 2509 ตามเอกสารหมาย ร.2 ผู้ร้องก็ไม่ได้สิทธิครอบครองในที่ดินพิพาทเพราะการได้มาซึ่งที่ดินแม้จะเป็นเพียงสิทธิครอบครองในฐานะเจ้าของของคนต่างด้าวนั้นต้องตกอยู่ในบังคับของประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 86 ด้วยคดีนี้ผู้ร้องอ้างว่าผู้ร้องได้ครอบครองที่ดินพิพาทอย่างเป็นเจ้าของมาตั้งแต่ปี
พ.ศ. 2509 โดยไม่ปรากฏว่าผู้ร้องได้ปฏิบัติตามเงื่อนไขและวิธีการซึ่งกำหนดไว้ในกฎกระทรวงฉบับที่ 8 (พ.ศ. 2497) ออกตามความในพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ. 2497 ข้อ 2 และไม่ปรากฏว่าผู้ร้องได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีตามความในมาตรา 86 แห่งประมวลกฎหมายที่ดินด้วย ดังนั้น ผู้ร้องซึ่งเป็นคนต่างด้าวจะอ้างว่าผู้ร้องมีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทอย่างเจ้าของมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2509 ไม่ได้ เมื่อผู้ร้องไม่มีสิทธิครอบครองที่พิพาท ผู้ร้องก็ไม่มีอำนาจร้องขอให้ปล่อยที่ดินพิพาทในคดีนี้ได้ ที่ศาลอุทธรณ์ฟังว่าผู้ร้องได้สิทธิครอบครองที่ดินพิพาทมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2509 ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกาพิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำสั่งของศาลชั้นต้น
