เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่า เวลาค่ำจำเลยนัดให้หญิงมาพบแล้วจับมือหญิงคุมไว้แลชวนหญิงให้ตามจำเลยไปหญิงไม่ยอมไปจำเลยจึงเข้าฉุดมือจะให้ไป ทันใดย่าของหญิงถือคบไฟเดินออกมาจำเลยก็วิ่งหนีไปโจทย์ขอให้ลงโทษตามบท ๒๔๖ ฎีกาตัดสินว่า การที่จำเลยจับมือฤาฉุดมือหญิงได้เกิดขึ้นโดยหญิงยินยอมนั้น ไม่เรียกว่าเปนความผิดฐานอนาจาร