คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซื้อที่ดินโฉนดที่ ๑๑๘๒๙ มาด้วยความสุจริตและเสียค่าตอบแทนได้โอนแก้ทะเบียนโดยชอบด้วยกฎหมายจำเลยบุกรุกเข้ามาขุดร่อง ขอให้ขับไล่ จำเเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้บุกรุกโจทก์ชี้เขตรุกล้ำเข้ามาในที่ดินของจำเลยซึ่งจำเลยและบรรบุรุษได้ครอบครองสืบต่อกันมานับเป็นสิบ ๆ ปี จำเลยมีสิทธิดีกว่าโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา การได้มาซึ่งสิทธิในที่ดินอันยังมิได้จดทะเบียนสิทธิตามความหมายในมาตรา ๑๒๙๙ วรรค ๒ นั้น หมายความถึงการได้มาซึ่งที่ดินทั้งแปลง มิใช่ส่วนใดส่วนหนึ่ง ข้อนี้ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยเถียงฝืนถ้อยคำที่บัญญัติไว้ชัดแจ้งแล้วในบทมาตรานี้ กฎหมายไม่ได้บัญญัติจำกัดความไว้ในมาตรา ๑๒๙๙ วรรค ๒ นั้นเลยว่า การได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์ตามมาตรานี้จะต้องเป็นการได้มาทั้งแปลงดังจำเลยฎีกา
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
