เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยป่วยเปนไข้ มีอาการกระวนกระวายเข้าใจว่า นายบุตร์ใช้วิชชาอาคมปั้นรูปจำเลยไปฝัง จะให้จำเลยตายจึงฉวยมีดแทงนายบุตร์ผู้เปนอาว์ตาย นายจ่างบุตร์นายบุตร์วิ่งมาถีบจำเลยๆจึงแทงนายจ่างตายอีก แล้วจำเลยไปขุดหารูปที่ว่านายบุตร์ฝังไว้และไปขอขะมาพระวัดโบถกับนิมนต์พระบังสกุลจำเลย แล้วไปนั่งพนมมือสวดมนต์อยู่ริมทาง จนถูกจับดังนี้ ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าจำเลยฆ่าคนตายโดยความพยาบาทมาดหมายมีผิด ตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๓ ศาลฎีกาแก้ว่า เมื่อฟังว่าจำเลยมีจริตไม่ปกติแล้ว จะฟังว่าจำเลยมีความพยาบาทยังไม่ถนัดจึงตัดสินว่าจำเลยมีผิด ๒ กะทงตามมาตรา ๒๔๙ ให้จำคุก ๒๐ ปี
