คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ครอบครองที่ของจำเลยประมาณ ๔ ไร่ โดยความสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ การครอบครองติดต่อกันเป็นเวลา ๑๕ ปี โจทก์ขอให้ศาลแสดงกรรมสิทธิ่ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา๑๓๘๒
จำเลยให้การว่าโจทก์ไม่ได้ครอบครองปรปักษ์ดังฟ้อง ศาลชั้นต้นให้โจทก์ได้กรรมสิทธิตามความในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๘๒ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าจำเลยจะได้ครอบครองมาเป็นเวลาถึง ๑๐ ปีอันจะทำให้โจทก์ได้กรรมสิทธิในทีดินมีโฉนดของจำเลย
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
