คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยต้องคำพิพากษาเรื่องหนึ่งศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาให้ประหารชีวิตระวางจำเลยฎีกาจำเลยต้องคำพิพากษาอีกเรื่องหนึ่งให้ประหารชีวิตเหมือนกันคดีถึงชั้นอุทธรณ์ ระวางนั้นความปรากฏว่าคดีเรื่องก่อนศาลฎีกาได้พิพากษาให้ประหารชีวิตแลได้รับพระบรมราชานุญาตแล้ว ศาลอุทธรณ์จึงถือเอาเป็นเหตุสั่งระงับคดีเรื่องหลังนี้ให้จำหน่ายบัญชีเป็นเสร็จไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ในชั้นฎีกานี้ปรากฏว่าจำเลยได้รับพระราชทานลดโทษจึงไม่ถูกประหารชีวิตตามคำพิพากษาคดีเรื่องก่อน
ศาลฎีกาเห็นว่าตาม ม.๗๗ แห่งกฎหมายลักษณอาญา คดีจะระงับได้ต่อเมื่อผู้กระทำผิดถึงแก่ความตายไปแล้ว ศาลอุทธรณ์จะสั่งระงับคดีเรื่องนี้ในเวลาที่จำเลยยังมีชีวิตอยู่ไม่ได้ จึงให้ยกคำตัดสินศาลอุทธรณ์ให้พิพากษาคดีเรื่องนี้ใหม่
