คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เรียกประกวดราคาซื้อแม่แรงและใบเลื่อยตัดเหล็ก จำเลยยื่นใบประกวดราคาเสนอขายแม่แรงราคาตัวละ ๒๑๔ บาท รวม ๔๘ ตัว เป็นเงิน ๑๐,๒๗๒ บาท และจำเลยเสนอขายใบเลื่อยตัดเหล็กอันละ ๒.๘๙ บาท ๒๐๐ อัน และ ๒.๑๙ บาท ๓๐๐ อัน โจทก์ตอบสนองรับซื้อให้จำเลยทำสัญญาซื้อขายใน ๓ วัน จำเลยไม่มา โจทก์จึงริบมัดจำและเรียกประกวดราคาใหม่ ต้องซื้อของแพงไปรวม ๙๒,๓๔๒ บาท จึงขอให้บังคับจำเลยชำระค่าเสียหายกับดอกเบี้ย
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยขาดความระมัดระวัง ถือได้ว่าเป็นความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง จำเลยไม่พ้นความรับผิด พิพากษาให้จำเลยชำระเงิน ๙๒,๓๔๒ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า กรณีที่จำเลยแสดงเจตนาโดยสำคัญผิดเช่นนี้ และโจทก์ก็ได้ทราบความสำคัญผิดนั้นดีแล้ว คดีต้องด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๑๗ กรณีนี้จำเลยแสดงเจตนาออกมาโดยการคำนวณผิดพลาด ในใจจริงของจำเลยหาได้ต้องการผูกพันตนตามราคาที่แสดงออกมานั้นไม่ ทั้งโจทก์ก็รู้ความผิดพลาดของจำเลยดีอยู่แล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิที่จะฉวยโอกาสถือเอาประโยชน์จากการแสดงเจตนาโดยผิดพลาดของจำเลย ทั้งที่รู้ดีอยู่แล้วว่า จำเลยแสดงเจตนาโดยมิได้มุ่งจะผูกพันตามที่ได้แสดงออกมานั้น แสดงเจตนาของจำเลยตกเป็นโมฆะ จำเลยไม่ต้องรับผิดดังที่โจทก์ฟ้อง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์
