คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกจากที่เช่าคดีถึงที่สุดแล้ว ระหว่างบังคับคดี จำเลยยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นว่าจำเลยได้ยื่นฟ้องโจทก์เป็นอีกคดีหนึ่ง ขอให้เพิกถอนคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ในคดีนี้ คดีอยู่ระหว่างพิจารณาจึงขอให้งดการบังคับคดีนี้ไว้ก่อน
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดการบังคับคดีไว้โดยอนุโลมตามมาตรา 293 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยไม่ควรรับการผ่อนผัน พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการบังคับคดีต่อไปจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 293หาอาจอนุโลมมาใช้ในกรณีเช่นคดีนี้ไม่ ฉะนั้นการที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งงดการบังคับคดีนั้น จึงต้องถือว่าเป็นคำสั่งตามอำนาจแห่งดุลยพินิจของศาลที่บังคับคดี อันมีอยู่โดยทั่วไป ดังที่มาตรา 292(2) ได้บัญญัติรับรองไว้ ซึ่งคำสั่งโดยทั่วไปเช่นนี้ คู่ความย่อมอุทธรณ์ฎีกาได้ เพราะไม่มีบทบัญญัติจำกัดห้ามไว้ เหตุผลที่ขอให้งดการบังคับคดีไว้รอคอยคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์นั้น ยังไม่เป็นเหตุเพียงพอที่จะให้ศาลงดการบังคับคดีพิพากษายืน
