คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าที่พิพาทเป็นที่งอกจากริมตลิ่งคลองทาซึ่งติดต่อกับที่ตินโจทก์ และโจทก์ได้ครอบคลองถือกรรมสิทธิมาประมาณ ๒๕ ปีแล้ว จำเลยบุกรุกเข้าแย่งกรรมสิทธิ ขอให้ห้าม จำเลยต่อสู้ว่าที่รายนี้ญาติผู้ใหญ่ของจำเลยได้ปกครองมาหลายสิบปี ในที่สุดตกได้แก่จำเลยและจำเลยได้ปกครองมากว่า ๑๕ ปีแล้ว ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าที่ของโจทก์อยู่ติดคลองทา คลองนี้ถูกถมเป็นถนนขึ้น ฉนั้นที่พิพาทซึ่งอยู่ระหว่างที่ของโจทก์และคลองทา ก็ฟังได้ว่าเป็นที่งอกติดกับที่ของโจทก์ จึงพิพากษาห้ามไม่ให้จำเลยเกี่ยวข้อง.
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฏีกาเห็นว่าที่รายนี้ไม่ใช่ที่งอก เพราะได้จัดถมทำขึ้น มิใช่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ส่วนประเด็นข้อครอบครองนั้น โจทก์นำสืบได้ความดีกว่าจำเลยควรฟังว่ามีสิทธิในที่นี้ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์บังคับคดีตามศาลชั้นต้น.
