คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยได้ใช้กำลังกายฉุยคร่าพาเจ้าทุกข์ไปเพื่อการอนาจาร เมื่อไปถึงบ้านจำเลยแล้วได้พาเจ้าทุกข์เข้าห้องปิดประตูแก้ผ้านุ่งเจ้าทุกข์แล้วกระทำอนาจารต่อเจ้าทุกข์ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยมีผิด ๒ กะทงตามมาตรา ๒๗๖ และ ๒๗๐ พิพากษาให้เรียงกะทงลงโทษจำเลยกะทงแรก ๒ ปี กะทงที่สอง ๑ ปีรวม ๓ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความผิดของจำเลยเป็นกรรมอันเดียวกันแต่เป็นการละเมิดกฎหมายหลายบท ควรใช้บทหนักลงโทษจำเลย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้แก้ศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยตามบทที่หนักตามมาตรา ๒๗๖ มีกำหนด ๒ ปี ศาลฎีกาตัดสินยืนตามโดยวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยได้ดำเนินสืบมาตั้งแต่จำเลยลงมือฉุดคร่าห์เจ้าทุกข์ จึงเป็นการละเมิดกฎหมายหลายบทหาใช่ต่างกรรมต่างวาระ คือขาดตอนจากกันไปแล้วไม่
